Dla większości zakładów produkcyjnych oznacza to jedno: lato 2027 będzie pierwszym, w którym przekroczenie temperatury w hali może zatrzymać produkcję zgodnie z prawem, a nie tylko obniżyć wydajność. Vacatio legis wynosi sześć miesięcy. Proces inwestycyjny dla instalacji chłodniczej w czynnej hali — od pomiarów, przez koncepcję i projekt, po montaż i rozruch — trwa zwykle od dwunastu do dwudziestu czterech miesięcy.

Ta strona wyjaśnia, co dokładnie wprowadza rozporządzenie, dlaczego hala produkcyjna jest najtrudniejszym przypadkiem technicznym, jakie technologie realnie obniżają w niej temperaturę i jak wybrać rozwiązanie, które przejdzie kontrolę Państwowej Inspekcji Pracy, a nie zrujnuje rachunku za energię.

Co dokładnie wprowadza rozporządzenie z 9 lipca 2026 r.

Rozporządzenie zostało ogłoszone w Dzienniku Ustaw 10 lipca 2026 r. pod pozycją 927 i wchodzi w życie 11 stycznia 2027 r. Dodaje ono § 30a do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy — tego samego, które od lat określa minimalne temperatury pracy (§ 30: nie niżej niż 14 °C, a przy pracy lekkiej i w biurach nie niżej niż 18 °C). Po raz pierwszy polskie prawo pracy określa granicę od góry.

Cztery progi i cztery różne obowiązki

Sytuacja	Próg	Obowiązek pracodawcy	Podstawa
Pomieszczenie pracy	35 °C	Zapewnić, by temperatura nie była wyższa — chyba że względy technologiczne nie pozwalają. Gdy temperatura z uwagi na warunki atmosferyczne przekroczy próg, praca nie może być wykonywana	§ 30a ust. 1 pkt 1 i ust. 2
Otwarta przestrzeń, praca o wydatku > 1500 kcal (M) / 1000 kcal (K) na zmianę	32 °C	Jak wyżej — powyżej progu praca nie może być wykonywana	§ 30a ust. 1 pkt 2 i ust. 2
Pomieszczenie pracy	28 °C	Zapewnić rozwiązania techniczne obniżające lub ograniczające wzrost temperatury (chyba że względy technologiczne nie pozwalają) albo zastosować rozwiązania organizacyjne	§ 30a ust. 3
Pomieszczenie, praca o wydatku > 1500 / 1000 kcal	25 °C	Jak wyżej	§ 30a ust. 3
Otwarta przestrzeń, dowolna praca	25 °C	Wyłącznie rozwiązania organizacyjne	§ 30a ust. 4

Wydatek energetyczny decyduje, czy próg to 28 czy 25 °C

To rozróżnienie jest w praktyce ważniejsze niż sam limit 35 °C, bo przesuwa moment powstania obowiązku o trzy stopnie w dół — a trzy stopnie w hali to często różnica między „wystarczy wentylacja” a „potrzebne jest chłodzenie mechaniczne”.

Kryterium to efektywny wydatek energetyczny organizmu w ciągu zmiany roboczej powyżej 1500 kcal (6280 kJ) u mężczyzn i 1000 kcal (4187 kJ) u kobiet. Nie jest to nowa wartość — ten sam próg od 1996 r. wyznacza prawo do napojów profilaktycznych. Wydatek ustala się metodami pomiarowymi lub tabelarycznymi (najczęściej metodą Lehmanna albo według PN-EN ISO 8996); ocena należy do służby BHP i lekarza medycyny pracy, a jej wynik trzeba mieć udokumentowany, bo to on przesądza o progu na danym stanowisku.

W praktyce próg 25 °C obejmie typowo: ręczny załadunek i rozładunek, prace spawalnicze i ślusarskie, obsługę pieców i odlewni, transport ręczny na magazynie wysokiego składowania, prace montażowe wykonywane na stojąco z podnoszeniem ciężarów. Stanowiska operatorskie, sterownicze i kontroli jakości zwykle zostaną przy progu 28 °C.

Skąd wzięły się akurat 28 i 25 stopni

Warto zauważyć, że ustawodawca nie wymyślił tych liczb od zera. Rozporządzenie Rady Ministrów z 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz.U. 1996 nr 60 poz. 279) już od trzydziestu lat nakazuje wydawanie napojów na stanowiskach, gdzie temperatura spowodowana warunkami atmosferycznymi przekracza 28 °C, oraz przy pracach na otwartej przestrzeni powyżej 25 °C. Nowy § 30a nakłada na te same progi dodatkową warstwę obowiązków — technicznych i organizacyjnych.

Konsekwencja praktyczna: jeżeli zakład już dziś wydaje napoje profilaktyczne z tytułu przekroczenia 28 °C, to ma udokumentowane, że próg z nowego rozporządzenia jest u niego przekraczany. Rejestry wydawania napojów i protokoły pomiarów mikroklimatu staną się po 11 stycznia 2027 r. pierwszym dokumentem, po który sięgnie inspektor.

Rozwiązania organizacyjne wymagają konsultacji

Rozporządzenie nie pozostawia doboru rozwiązań organizacyjnych wyłącznie pracodawcy. Ustala się je po konsultacji z pracownikami w ramach komisji BHP (art. 237¹² Kodeksu pracy), a jeżeli komisja nie została powołana — w trybie art. 237^11a Kodeksu pracy oraz po zasięgnięciu opinii lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami. Po zakończeniu konsultacji pracodawca ma obowiązek poinformować pracowników o ustalonych rozwiązaniach w sposób przyjęty w zakładzie.

Oznacza to, że ścieżka „damy dodatkowe przerwy i temat zamknięty” wymaga formalnego postępowania, dokumentacji i opinii lekarza — a jej efekt trzeba będzie okazać przy kontroli.

Wyłączenia

Progu maksymalnego z ust. 1 nie stosuje się m.in. do prac wymienionych w art. 151¹⁰ pkt 1, 2, 5–8 oraz 9 lit. c–h Kodeksu pracy (praca dopuszczalna w niedziele i święta — akcje ratownicze, ochrona życia, zdrowia, mienia i środowiska, usuwanie awarii), do pracowników instytucji opieki nad dziećmi do lat 3 oraz do funkcjonariuszy służb mundurowych. Dla typowego zakładu produkcyjnego wyłączenia te nie mają zastosowania — poza sytuacjami awaryjnymi.

„Rozwiązania techniczne albo organizacyjne” — co ten wybór naprawdę kosztuje

Przepis daje alternatywę. Nie znaczy to jednak, że obie ścieżki są równoważne ekonomicznie — różnią się przede wszystkim tym, kto ponosi koszt: instalacja obciąża CAPEX raz, organizacja obciąża produkcję każdego gorącego dnia.

Rozwiązanie	Charakter	Realny koszt dla zakładu
Skrócenie czasu pracy w upał	organizacyjne	Utrata zdolności produkcyjnej dokładnie wtedy, gdy sezon jest w szczycie. Przy pracy zmianowej strata liczona w dniach produkcji rocznie
Dodatkowe przerwy i rotacja stanowisk	organizacyjne	Spadek efektywności linii, konieczność większej obsady, ryzyko błędów przy rotacji na stanowiska nieopanowane
Przesunięcie prac na godziny chłodniejsze	organizacyjne	Dodatki za pracę w nocy, ograniczona dostępność logistyki i dostaw, sprzeciw załogi
Wentylacja z chłodzeniem, chłodzenie adiabatyczne, klimatyzacja strefowa	techniczne	Nakład inwestycyjny i koszt energii, ale zdolność produkcyjna zachowana. Przy pracy trójzmianowej zwykle zwraca się szybciej, niż zakłada pierwsza kalkulacja
Ograniczenie zysków ciepła (zacienienie, izolacja, odciągi znad źródeł)	techniczne	Najniższy koszt jednostkowy obniżenia temperatury — i najczęściej pomijany. Zwykle pierwszy krok, nie ostatni

W praktyce dobrze zaprojektowane rozwiązanie jest hybrydą: najpierw ogranicza się zyski ciepła, potem chłodzi strefy przebywania ludzi, a rozwiązania organizacyjne zostawia jako plan awaryjny na dni ekstremalne. Tak zbudowany zestaw jest też najłatwiejszy do obronienia przed inspektorem, bo pokazuje hierarchię działań, a nie pojedynczy zakup.

Dlaczego hala produkcyjna to najtrudniejszy przypadek

Biuro schładza się prosto: mała kubatura, przewidywalne zyski ciepła, gotowe urządzenia. Hala produkcyjna łamie każde z tych założeń.

Zyski ciepła są zdominowane przez proces, nie przez pogodę

W typowej hali obróbki metali, przetwórstwa tworzyw czy szkła to maszyny, piece, napędy i oświetlenie generują większość obciążenia cieplnego. Nasłonecznienie przez dach i świetliki dokłada swoje, ale to proces decyduje o tym, że w hali bywa 8–15 K więcej niż na zewnątrz. Dlatego chłodzenie hali nie jest zadaniem klimatyzacyjnym, tylko zadaniem bilansu cieplnego — a bilansu nie da się oszacować „na oko z metrażu”.

Powietrze się rozwarstwia

W hali o wysokości 8–12 m różnica temperatury między strefą przebywania ludzi a przestrzenią podstropową sięga zwykle 5–10 K. Ma to dwie konsekwencje. Po pierwsze — chłodzenie całej kubatury jest ekonomicznym nieporozumieniem; schładza się strefę do wysokości ok. 2–3 m. Po drugie — wynik pomiaru zależy od tego, gdzie umieszczono czujnik, co przy sporze z inspektorem przestaje być kwestią akademicką.

Konstrukcja dachu bywa wyczerpana

To zastrzeżenie podnoszą wprost organizacje pracodawców w konsultacjach do rozporządzenia: w wielu istniejących obiektach nośność dachu jest już w pełni wykorzystana przez instalacje zamontowane wcześniej i dowieszenie kolejnych central czy agregatów wymaga wzmocnień konstrukcyjnych. Ekspertyza konstrukcyjna powinna być jednym z pierwszych, a nie ostatnich kroków — potrafi wywrócić koncepcję i harmonogram.

Bramy, moc przyłącza i praca w ruchu

• Bramy — hala z otwartymi bramami załadunkowymi nie utrzyma parametrów bez kurtyn powietrznych i sterowania czasem otwarcia. To zwykle najtańsza pojedyncza poprawa w całym projekcie.
• Moc przyłączeniowa — chłodzenie mechaniczne dużej hali to setki kilowatów mocy elektrycznej. Sprawdzenie rezerwy w przyłączu i uzgodnienie z operatorem potrafi trwać dłużej niż sam montaż.
• Praca w ruchu — modernizacji nie da się przeprowadzić przy wyłączonej produkcji. Etapowanie, prace w oknach postojowych i tymczasowe układy przełączeniowe trzeba zaplanować na etapie koncepcji.

Gdzie mierzyć temperaturę — pytanie, którego rozporządzenie nie rozstrzyga

Przepis mówi o temperaturze „w pomieszczeniu pracy”, nie wskazując punktu ani metody pomiaru. Przy rozwarstwieniu 5–10 K to nie jest szczegół: ten sam obiekt w tej samej godzinie może pokazać 27 °C i 34 °C w zależności od wysokości i miejsca czujnika.

Podejście, które rekomendujemy klientom i które da się obronić:

• pomiar w strefie przebywania pracownika, na wysokości głowy i tułowia — zgodnie z zasadami PN-EN ISO 7726 typowo ok. 1,1 m dla pracy siedzącej i ok. 1,7 m dla pracy stojącej;
• punkty pomiarowe na stanowiskach, a nie przy ścianie czy pod stropem, z uwzględnieniem stanowisk najbardziej obciążonych cieplnie;
• ciągła rejestracja z zapisem w systemie automatyki — nie odczyt z ręcznego termometru raz dziennie;
• przy stanowiskach o dużym wydatku energetycznym rozważenie wskaźnika WBGT według PN-EN ISO 7243, który uwzględnia wilgotność i promieniowanie cieplne i lepiej opisuje realne obciążenie organizmu niż sama temperatura powietrza.

Rejestracja danych ma jeszcze jedną funkcję, o której łatwo zapomnieć: jest dowodem. Zakład, który potrafi pokazać roczny wykres temperatur ze stanowisk oraz reakcję automatyki na przekroczenia, jest w zupełnie innej pozycji niż zakład opierający się na oświadczeniach. Ten wymóg naturalnie łączy się z automatyką HVAC i systemem BMS.

Technologie chłodzenia hal — co realnie działa i gdzie ma granice

Rozwiązanie	Kiedy ma sens	Ograniczenia
Wentylacja mechaniczna z chłodnicą wodną (centrale + agregat wody lodowej)	Duże zyski ciepła, wymagana powtarzalność parametrów, hala z procesem wrażliwym na wilgotność. Jedyne rozwiązanie dające pełną kontrolę temperatury i wilgotności	Najwyższy nakład i pobór mocy. Wymaga miejsca na agregat, rezerwy w przyłączu i nośności dachu
Chłodzenie adiabatyczne bezpośrednie (klimatyzery ewaporacyjne)	Hale z dużą wymianą powietrza, procesy odporne na wilgoć: obróbka metali, magazyny, stolarnie, hale montażowe. Kilkukrotnie niższy pobór mocy niż układ sprężarkowy	Skuteczność ograniczona temperaturą termometru mokrego — przy 30 °C i 40% wilgotności realne nawiewy to ok. 21–23 °C. Podnosi wilgotność bezwzględną, wymaga zorganizowanego wywiewu, w dni parne traci sprawność
Chłodzenie adiabatyczne pośrednie (wymiennik, woda nie miesza się z powietrzem nawiewanym)	Gdy potrzebna jest efektywność energetyczna adiabatyki bez podnoszenia wilgotności w hali	Niższa sprawność chłodnicza niż układ bezpośredni, wyższy koszt urządzeń, większe gabaryty
Chłodzenie strefowe (klimakonwektory, aparaty grzewczo-chłodzące, nawiewniki dalekiego zasięgu)	Gdy chłodzenia wymaga kilka stanowisk lub linii, a nie cała kubatura. Najlepszy stosunek efektu do kosztu w wysokich halach	Wymaga poprawnego rozprowadzenia strug i strefowania; nie rozwiązuje problemu, jeśli obowiązek dotyczy całej powierzchni
Układy VRF i split	Sterownie, dyspozytornie, pomieszczenia socjalne, kontrola jakości, wydzielone kabiny operatorskie	Nie skalują się na otwartą kubaturę hali. Próba obstawienia hali splitami kończy się wysokim kosztem energii i brakiem efektu
Chłodzenie stanowiskowe (nawiew miejscowy, kurtyny chłodzące)	Stanowiska przy piecach, prasach, formach — tam, gdzie problemem jest promieniowanie cieplne, nie średnia temperatura hali	Poprawia warunki punktowo; nie obniża temperatury mierzonej w strefie przebywania na pozostałym obszarze
Destryfikacja i mieszanie powietrza (wentylatory HVLS, destryfikatory)	Wyrównanie profilu temperatury i zwiększenie prędkości powietrza, co poprawia odczuwalny komfort	Nie obniża temperatury powietrza — poprawia odczucie. Sam wentylator nie spełni obowiązku z § 30a ust. 3 pkt 1
Ograniczenie zysków ciepła (powłoki i izolacja dachu, zacienienie świetlików, kurtyny bram, izolacja gorących urządzeń, odciągi miejscowe znad źródeł)	Zawsze. Najtańszy kilowat chłodu to ten, którego nie trzeba wyprodukować	Rzadko wystarcza samodzielnie w halach z dużym zyskiem technologicznym — ale zmniejsza wymaganą moc chłodniczą, a więc i koszt układu
Odzysk ciepła i free cooling	Gdy proces oddaje ciepło możliwe do zagospodarowania (sprężarkownia, piece, chłodzenie maszyn). Obniża koszt eksploatacji całości	Wymaga zgodności profilu podaży i zapotrzebowania w czasie; opłacalność liczona indywidualnie

Najczęstszy błąd: adiabatyka jako odpowiedź na wszystko

Chłodzenie ewaporacyjne jest tanie w eksploatacji i w wielu halach jest rozwiązaniem właściwym — ale ma twardą granicę fizyczną. Powietrze da się schłodzić tylko w kierunku temperatury termometru mokrego; typowe urządzenia osiągają 80–90% tej różnicy. Przy polskich letnich warunkach obliczeniowych (ok. 30 °C i 40–45% wilgotności względnej) temperatura termometru mokrego wynosi około 20–21 °C, więc realny nawiew to ok. 21–23 °C. W dzień parny, gdy wilgotność sięga 70%, ta sama instalacja da już tylko kilka stopni schłodzenia.

Drugi warunek jest jeszcze częściej pomijany: układ bezpośredni wprowadza do hali wilgoć i pracuje na powietrzu zewnętrznym, więc wymaga zorganizowanego wywiewu o odpowiedniej wydajności. Zamontowanie klimatyzerów w hali bez wywiewu daje po kilku godzinach halę cieplejszą i wilgotniejszą niż przed inwestycją. Jeśli proces jest wrażliwy na wilgotność — lakiernia, laminowanie, produkcja szkła, magazyn higroskopijnego surowca — chłodzenie bezpośrednie jest z zasady wykluczone.

Jak dobrać rozwiązanie — sześć kroków

O tym, dlaczego pominięcie etapu koncepcji podnosi koszt całej inwestycji, pisaliśmy szerzej w artykule o tanich instalacjach HVAC w przemyśle. Różnice między układami przemysłowymi a komercyjnymi — istotne przy doborze urządzeń do hali — opisaliśmy w tekście klimatyzacja przemysłowa vs komercyjna.

Ile to kosztuje

Nie podajemy stawki za metr kwadratowy, bo w halach przemysłowych taka liczba wprowadza w błąd — rozrzut między obiektami o tej samej powierzchni bywa kilkukrotny. Koszt determinują:

• Moc chłodnicza wynikająca z bilansu, a ta zależy przede wszystkim od procesu, nie od metrażu. Hala 3000 m² z odlewnią i hala 3000 m² z montażem to dwa różne zadania.
• Zakres strefowania — chłodzenie strefy przebywania zamiast całej kubatury potrafi obciąć moc, a z nią koszt, o połowę.
• Wybrana technologia — układ adiabatyczny i układ na wodzie lodowej dzieli w nakładzie i w koszcie energii rząd wielkości.
• Stan istniejącego obiektu — rezerwa mocy w przyłączu, nośność dachu, miejsce na agregat, stan istniejącej wentylacji. To tu powstaje większość nieprzewidzianych kosztów.
• Praca w ruchu — etapowanie i prace w oknach postojowych podnoszą koszt robocizny, ale są zwykle tańsze niż postój produkcji.

Rzetelną odpowiedź daje dopiero koncepcja poparta pomiarem i bilansem. Przygotowujemy ją jako osobny etap, przed jakąkolwiek decyzją zakupową — z porównaniem wariantów i policzonym kosztem eksploatacji każdego z nich.

Harmonogram: co zdążyć przed latem 2027

Przepisy wchodzą w życie 11 stycznia 2027 r., ale realnym terminem jest pierwsza fala upałów — czyli czerwiec 2027. Licząc wstecz od tej daty, harmonogram jest napięty, ale wykonalny, pod warunkiem że pomiary ruszą w sezonie 2026.

Okres	Etap
sierpień – wrzesień 2026	Pomiary temperatury i wilgotności w sezonie, mapa punktów, ocena wydatku energetycznego stanowisk
październik – listopad 2026	Bilans zysków ciepła, koncepcja z wariantami, ekspertyza konstrukcyjna dachu, sprawdzenie rezerwy mocy przyłączeniowej
grudzień 2026 – luty 2027	Projekt techniczny, konsultacja rozwiązań organizacyjnych z komisją BHP, budżetowanie
marzec – kwiecień 2027	Zamówienia urządzeń — przy centralach i agregatach terminy dostaw sięgają kilkunastu tygodni
maj – czerwiec 2027	Montaż etapowany w oknach postojowych, uruchomienie, regulacja, szkolenie obsługi
lato 2027	Praca instalacji, rejestracja parametrów, weryfikacja skuteczności w realnych warunkach

Zakłady, które ruszą z pomiarami dopiero wiosną 2027, w praktyce przesuwają skutek inwestycji na sezon 2028 — a przez rok pozostają im wyłącznie rozwiązania organizacyjne, czyli ograniczanie produkcji.

Nasze doświadczenie w halach przemysłowych

Clima Line projektuje i wykonuje instalacje HVAC dla przemysłu od 2016 roku, a nasz zespół realizuje instalacje na Śląsku od 2013. Ponad sto zrealizowanych projektów obejmuje między innymi klimatyzację wielkopowierzchniowej hali produkcyjnej dla firmy HOBAS, wentylację i odprowadzanie oparów z linii lakierowania proszkowego w zakładzie HAGS oraz system precyzyjnej regulacji temperatury i wilgotności w strefie utwardzania. Około dziesięciu z tych realizacji to modernizacje obiektów pracujących — prowadzone etapami, bez wstrzymywania produkcji.

Prowadzimy inwestycję jednym kontraktem: pomiary i bilans, koncepcja z wariantami, projekt technologiczny, wykonawstwo, automatyka i serwis. Zobacz nasze realizacje oraz listy referencyjne od klientów.

Najczęstsze pytania

Przy jakiej temperaturze można odmówić pracy na hali?

Od 11 stycznia 2027 r., gdy temperatura w pomieszczeniu pracy przekroczy 35 °C z uwagi na warunki atmosferyczne, praca nie może być wykonywana — wynika to wprost z § 30a ust. 2 rozporządzenia. Przy pracach na otwartej przestrzeni związanych z ciężkim wysiłkiem fizycznym granicą jest 32 °C. Niezależnie od tych progów pracownik zachowuje prawo powstrzymania się od pracy na podstawie art. 210 Kodeksu pracy, jeżeli warunki nie odpowiadają przepisom BHP i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia.

Jaka najwyższa temperatura może być na hali produkcyjnej?

35 °C (308 K) — to maksimum dla pomieszczeń pracy według nowego § 30a ust. 1 pkt 1. Rozporządzenie przewiduje wyjątek dla sytuacji, w których względy technologiczne nie pozwalają na utrzymanie tej temperatury, ale zakaz wykonywania pracy powyżej progu, gdy przekroczenie wynika z warunków atmosferycznych, jest sformułowany bezwarunkowo. Do 10 stycznia 2027 r. polskie przepisy nie określają maksymalnej temperatury pracy — obowiązują wyłącznie minimalne (14 °C i 18 °C).

Co jeśli temperatura w pracy przekracza 30 stopni?

30 °C nie jest osobnym progiem w rozporządzeniu, ale mieści się powyżej progu 28 °C, więc uruchamia obowiązek z § 30a ust. 3: pracodawca musi zapewnić rozwiązania techniczne obniżające temperaturę albo zastosować rozwiązania organizacyjne. Niezależnie od tego, od przekroczenia 28 °C spowodowanego warunkami atmosferycznymi przysługują napoje profilaktyczne na podstawie rozporządzenia z 1996 r. Przy pracy o wydatku energetycznym powyżej 1500 kcal u mężczyzn i 1000 kcal u kobiet obowiązek działania powstaje już przy 25 °C.

Czy klimatyzacja hali będzie obowiązkowa?

Nie wprost. Rozporządzenie wymaga odpowiednich rozwiązań technicznych obniżających lub ograniczających wzrost temperatury albo rozwiązań organizacyjnych — nie nakazuje konkretnej technologii. W praktyce jednak w hali z dużym zyskiem ciepła technologicznego trudno obniżyć temperaturę poniżej progu bez chłodzenia mechanicznego lub adiabatycznego, a ścieżka wyłącznie organizacyjna oznacza ograniczanie czasu pracy w szczycie sezonu.

Czy chłodzenie adiabatyczne wystarczy, żeby spełnić przepisy?

W wielu halach tak, ale nie zawsze. Skuteczność układu ewaporacyjnego zależy od wilgotności powietrza zewnętrznego: przy 30 °C i 40% wilgotności realny nawiew to ok. 21–23 °C, ale w dzień parny schłodzenie spada do kilku stopni. Rozwiązanie wymaga też zorganizowanego wywiewu i jest wykluczone tam, gdzie proces jest wrażliwy na wilgotność. Rozstrzyga bilans zysków ciepła i profil warunków zewnętrznych — nie katalog urządzenia.

Czy przepisy dotyczą magazynów?

Tak. Magazyn, w którym wykonywana jest praca, jest pomieszczeniem pracy w rozumieniu przepisów BHP, więc obowiązują w nim te same progi. Co więcej, praca magazynowa z ręcznym transportem często przekracza próg wydatku energetycznego 1500 kcal u mężczyzn, co obniża próg obowiązku działania do 25 °C. Magazyny wysokiego składowania są przy tym szczególnie podatne na rozwarstwienie temperatury.

Kto ustala rozwiązania organizacyjne w zakładzie?

Pracodawca, ale po konsultacji z pracownikami w ramach komisji BHP (art. 237¹² Kodeksu pracy). Jeżeli komisja nie została powołana — w trybie art. 237^11a Kodeksu pracy oraz po zasięgnięciu opinii lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami. Po zakończeniu konsultacji pracodawca musi poinformować pracowników o ustalonych rozwiązaniach w sposób przyjęty w zakładzie.

Gdzie należy mierzyć temperaturę w hali?

Rozporządzenie tego nie precyzuje, co przy rozwarstwieniu powietrza sięgającym 5–10 K ma duże znaczenie praktyczne. Podejście dające się obronić to pomiar w strefie przebywania pracownika — zgodnie z zasadami PN-EN ISO 7726 typowo ok. 1,1 m przy pracy siedzącej i ok. 1,7 m przy stojącej — na stanowiskach najbardziej obciążonych cieplnie, z ciągłą rejestracją w systemie automatyki. Przy stanowiskach o dużym wysiłku fizycznym warto uzupełnić pomiar o wskaźnik WBGT według PN-EN ISO 7243.

Ile trwa wykonanie chłodzenia hali produkcyjnej?

Od pomiarów do uruchomienia zwykle dwanaście do dwudziestu czterech miesięcy, w zależności od skali i od tego, czy potrzebne są wzmocnienia konstrukcji lub zwiększenie mocy przyłączeniowej. Sam montaż w hali pracującej to zazwyczaj kilka do kilkunastu tygodni prowadzonych etapami. Najdłuższe pozycje to nie roboty, lecz uzgodnienia i terminy dostaw urządzeń.

Podstawa prawna i źródła:

• Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 lipca 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy — Dz.U. 2026 poz. 927
• Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. Dz.U. 2003 nr 169 poz. 1650 ze zm.), § 30 i § 112
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz.U. 1996 nr 60 poz. 279 ze zm.)
• Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy, art. 210, art. 232, art. 237^11a, art. 237¹², art. 151¹⁰
• Państwowa Inspekcja Pracy, komunikat Nowe obowiązki firm podczas upałów, 10 lipca 2026 r.
• PN-EN ISO 7726 (parametry fizyczne środowiska termicznego), PN-EN ISO 7243 (wskaźnik WBGT), PN-EN ISO 8996 (określanie metabolizmu)