Chłodniogarownia to komora, która w jednym cyklu chłodzi ciasto i wstrzymuje fermentację, a potem o zaprogramowanej godzinie ogrzewa je i nawilża do garowania. W fazie chłodzenia utrzymuje 1,7–4,4 °C przy ok. 85% wilgotności, w fazie garowania 35–43 °C przy 80–85% wilgotności. Ciasta drożdżowe pozostają w fazie chłodzenia stabilne do 48 godzin. O jakości decyduje nie sama temperatura, tylko przejście między fazami: zbyt szybkie powoduje kondensację na kęsach, zbyt suche powietrze tworzy skórkę. Poniżej parametry każdej fazy, najczęstsze wady i dane potrzebne do doboru mocy chłodniczej.

Z jakich faz składa się cykl chłodniogarowni?

FazaTemperaturaWilgotnośćCel
Wejście ciastakęsy 28–30 °Cnie dotyczyszybkie zejście z temperatury, żeby zatrzymać drożdże
Wstrzymanie fermentacji1,7–4,4 °Cok. 85%ciasto czeka bez przyrostu objętości, do 48 h dla ciast drożdżowych
Przejście do garowaniastopniowy wzrostkontrolowanawyrównanie temperatury kęsa bez kondensacji
Garowanie35–43 °C80–85%przyrost objętości 3–4 razy w 40–70 minut

Dlaczego ciasto skrapla się albo wysycha?

Obie wady mają jedną przyczynę: różnicę między temperaturą powierzchni kęsa a punktem rosy powietrza. Gdy zimne ciasto z fazy chłodzenia trafia w powietrze 35–43 °C o wilgotności 80–85%, jego powierzchnia jest zimniejsza niż punkt rosy i para skrapla się na kęsach. Skutek to plamy, nierówna skórka po wypieku i woda na wózkach. Odwrotna wada pojawia się w fazie chłodzenia: parownik o małej powierzchni pracuje z dużą różnicą temperatur, osusza powietrze, a na cieście tworzy się sucha skórka, która potem pęka w piecu. Rozwiązanie leży w projekcie, nie w nastawach sterownika: parownik dobrany do pracy z małą różnicą temperatur, nawilżanie o wydajności dopasowanej do kubatury i program, który podnosi temperaturę stopniowo.

Dlaczego wózki przy drzwiach garują inaczej niż w głębi komory?

Nierówny przepływ powietrza daje nierówne garowanie. Wózek w strefie martwej chłodzi się wolniej, a potem wolniej nagrzewa, więc w jednej partii mamy kęsy przegarowane i niedogarowane. W dużej komorze na kilkanaście wózków rozkład nawiewu jest ważniejszy niż moc agregatu. Przy odbiorze sprawdzamy temperaturę w kilku punktach komory, także przy wózku najdalej od parownika.

Jakie dane są potrzebne do doboru chłodniogarowni?

Moc chłodniczą liczy się z wsadu, nie z kubatury. Do projektu potrzebne są:

  • masa ciasta na cykl i liczba wózków, z wymiarami wózka;
  • temperatura kęsów na wejściu (zwykle 28–30 °C) i czas, w którym mają zejść do temperatury wstrzymania;
  • najdłuższy przewidywany czas przetrzymania ciasta i godziny startu garowania;
  • asortyment: ciasta drożdżowe, laminowane, żytnie na zakwasie mają różne nastawy, które podaje technolog;
  • liczba otwarć drzwi na zmianę i temperatura hali, w której stoi komora;
  • miejsce na skraplacz lub agregat i dostępna moc elektryczna.

Z tych danych powstaje bilans cieplny. Moc z katalogu „na metr sześcienny” pomija najważniejszy składnik, czyli ciepło wnoszone przez ciasto w każdym cyklu.

Czy chłodniogarownia zastępuje komorę szokowego mrożenia?

Nie. Chłodniogarownia przetrzymuje ciasto w temperaturze dodatniej, przez godziny lub dni. Komora szokowa zamraża je w powietrzu ok. −35 °C (dla kęsów do 400 g), żeby przeszło przez punkt zamarzania ciasta, ok. −3 °C, w krótkim czasie. Mrożone ciasto i pieczywo bake-off przechowuje się poniżej −18 °C, a wahania temperatury rzędu 1–2 °C wyraźnie pogarszają jakość. Duża piekarnia ma zwykle obie komory, a ich moce liczy się osobno.

Ile energii zużywa chłodniogarownia i co na to wpływa?

Największe pozycje to sprężarka w fazie chłodzenia, grzanie i nawilżanie w fazie garowania oraz wentylatory pracujące przez cały cykl. W komorach szokowych wentylatory odpowiadają za 30–50% energii zużywanej na mrożenie, więc regulacja ich obrotów w zależności od fazy daje realną oszczędność. Drugą dźwignią jest odzysk ciepła ze skraplacza do podgrzewania wody technologicznej albo komory w fazie garowania. Czy się opłaca, zależy od liczby cykli na dobę i ceny energii; liczymy to w bilansie przed projektem.

Najczęstsze pytania

Jaka jest różnica między chłodniogarownią a garownią?

Garownia tylko ogrzewa i nawilża ciasto do garowania. Chłodniogarownia ma dodatkowo układ chłodniczy, więc może przetrzymać ciasto w 1,7–4,4 °C i rozpocząć garowanie automatycznie o ustawionej godzinie.

Jaka wilgotność powinna być w chłodniogarowni?

Ok. 85% w fazie chłodzenia i 80–85% w fazie garowania. Za niska wilgotność daje suchą skórkę, za wysoka przy zbyt szybkim przejściu między fazami daje kondensację na kęsach.

Ile trwa garowanie w chłodniogarowni?

Samo garowanie trwa zwykle 40–70 minut w 35–43 °C. Wcześniejsza faza chłodzenia może trwać od kilku godzin do 48 godzin dla ciast drożdżowych.

Projekt i wykonanie

Chłodniogarownie, komory szokowe i wentylację hal pieców projektujemy i wykonujemy dla piekarni przemysłowych w całej Polsce: Chłodnictwo i wentylacja dla piekarni.

Porozmawiaj z inżynierem

Źródła

Artykuł z archiwum Clima Line. Dane i odniesienia dotyczą treści opublikowanej w podanej dacie.